میخواستم بنویسم روز هفتم قطع اینترنت بعد گفتم که فقط اینترنت نیست. پیامک هم قطع است. ارتباط با خطوط کابلی خارج کشور هم قطع است. امکان کامنت گذاشتن در وب سایت های اینترنت ملی متوقف شده. امکان بارگذاری تصویر برای آگهی های دیوار هم مختل شده است. پس این عملا قطع اینترنت نیست. واحد شمارش این قطعی روز نیست باید بگویم شب. چون این اوضاع تیره حکایت از یک یلدای طولانی برای ایران دارد. آنقدر تیره و کدر که حتی نمیشود برای دوستی خارج از کشور تعریفش کرد. یعنی میتوان تعریف کرد اما بعید است کسی باورش کند. هیچکس باور نمیکند.

حالا اما یک چیز را خوب میدانم که تاریکی از یک حدی که بگذرد دیگر برگشت ناپذیراست. شب مصنوعی طولانی با صبح حقیقی تمام میشود. صبح حقیقی تنها امید شب آویزان است.

گویا از دیشب، تماس تلفنی با خارج کشور باز شده!