حمیدوو برگ بیدوو

یادداشت های یک دیوانه بعد چهارم

۸ مطلب در آذر ۱۳۹۰ ثبت شده است

امشب بایدگفت فقط..سکوت بس است.

*شرجی شانه هام بوشهر است                              چشم تو ابتدای خیسی ها قلب من مهر آخرین سرباز                                        جلوی تیر انگلیسی ها وسط ازدحام کارگران                                               بغلت کردم و تنم سر شد چاه کندند چون نفهمیدند                                         از لبان تو گاز صادر شد! توی رگ هام نفت جریان داشت                                شعله ات گفت که بسوز و بساز جنگ را از کنار دُور زدم                                             تا رسیدم به غربت اهواز لب کارون به شوق رقصیدم                                       تا به آغوش تو کشیده شدم تاول هشت سال بغضت بود                                      نخل هایی که سر بریده شدم ابر بودم به عرش تکیه شده                                      بعد باران شدم زمین رفتم خواستم با خودم قدم بزنم                                       تا که یکدفعه روی مین رفتم منفجر شد تمام کودکی ام                                       پخش شد در جهان نیمه تمام هر طرف توپ و تانک و خمپار ه                                   جاده می رفت تا خود ایلام قبرها را یواش وا کردم                                              بوی مهران و کربلا می داد موشک بچگانه ام برخاست                                       پشت دیوار عشقمان افتاد پابرهنه دویدم از پی آن                                            با دو خاتون کنار کوه دنا آب و نان را گرفتم و خوردم                                        تازیانه به دست های شما نه سر کوه خواستم... و نه اسب                               رفتم از دست های تو به عروج در من از بی منی سخن گفتم                                  مثل خوابی گذشتم از یاسوج فلسفه کردم از سکوت شدن                                    کشتی و کشتم از تو شاعر را گوسفندان به راه افتادند                                          بی وطن بودن عشایر را همه ی کشتزارهای جهان                                       مثل رویای من ملخ زده بود رفتم از شهرکرد غمگینت                                         که به من سالهاست یخ زده بود باورت می کنم که فکر منی                                      گریه ات می کنم، ولی شادم سادگی های کوچکی دارد                                       کوه خوشبخت خرم آبادم در سیاهی محض بی خبری                                    از غم و زخم های کاری من چند قرن و هزاره عاشق توست                                توی این غار کنده کاری من خواستم مثل خاک کرمانشاه                                    سر به هر قصّه ی جنون بزنم خواستم توی خواب شیرینت                                    تیشه بر قلب بیستون بزنم زل زدم توی چشم غمگینت                                     از لب تو نخورده مست شدم لاف مردی/ زدم به کوه و دشت                                 پهلوانی پس از شکست شدم* با احترام فراوان از " مهدی موسوی" تمام شاعرانگی اش،
۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
hamid vasheghani

D

حالا دیگر اطلسی های باغچه رنگ نمی گیرند از کهنگی خاک هم نمی نالند تنها بغض تو گلویشان بی مروتی باغبانی است که بی عشق آب می پاشد. پاییز90-تهران
۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
hamid vasheghani

ببار برایم

ببار برایم توکه هزاران چشمه جوشان ، پشت مردمک هایت پنهان ، کرده ای ببار برایم. اشک هایت همان آب حیاتی است ، که خضر نوشید و هنوز ، در به در جاودانگیست.* اگر کسی هست که باید ازش حمایت کنیم خب این چه جور کفتار صفتی است که میزنیم زیر پایش را خالی میکنیم؟ وقتی می توانیم دوست داشتنی های خودمان را  یک کناری برای خودمان جمع کنیم.بدون اینکه به کار کسی کار داشته باشم.اصلا کاری با چیز دیگری ندارم  گیریم هزار سال از تمدن  1000 سال عقب ماندیم. من "رضا یزدانی" را دوست دارم ازش حمایت هم میکنم. پیکسل اش را هم گیر بیاورم  تلاپی میچسبونم رو کیفم.اصلا میزنم به اونیفرمم باهاش میروم  پادگان  پزاش را می دهم. آلبوم را اورجینال رفتم و خریدم و این عذاب وجدان سگ مصب رو کندنم  و پرتش کردم تو آشغالی. ساعت فراموشی ویران کننده است. گوش کنید. * از متن ترانه "ببار برایم".
۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
hamid vasheghani

من

نمیدونم چرا. اینطوری لب و لوچه ات رو آویزان نکن.اینطوری هم نگاهم نکن.

من میخوام  آدم مذهبی باشم.میخوام توی تاکسی خودم را  جمع کنم به  خانم کنار دستی نخورم.میخوام سرم پایین باشه.میخوام نمازهامو بخونم و قرآن خوندمو تقویت کنم. حالا هرکی هرچی میخواد فکر کنه.

فکر نمیکنم به اعتقاد ترین ادم هم  دز صورتی که این کارهای من کاری به کارش نداشته باشه مشکلی با این قضیه داشته باشه

۳ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
hamid vasheghani

احمق

با خودم فکر میکنم من کی ام؟ من که یک کمی مغرورم، مثل همینگوی. کمی هم شاعر پیشه ام، مثل براتیگان مثل میلان کوندرا  کمی هم  فلسفه با خودم این ور و آن ور می برم. ؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!؟؟؟؟؟؟ وقتی به جوابی نمیرسم مثل  دبیر ریاضی سال دوم میگم:" خب این  جز بدیهیاته  دیگه  احمق بدیهیات هم که تعریف نداره. اینجوری به طور پیش فرض وارد دسته ای از اشخاص به اسم :"احمق" قرار میگیرم و نیازی نیست به سوالهای سخت سخت جواب بدم.   پ ن:شاید همین مورد بالا باشم
۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
hamid vasheghani